Surah 86: At-Tariq (1 – 8)

Sumpah Allah Swt dan Dia Berkuasa Mencipta dan Membangkitkan Manusia

Surah 86: At-Tariq (1 – 8)

---

Allah Swt bersumpah dengan langit dan bintang-bintang yang bersinar terang menghiasinya.

Qatadah dan lain-lain mengatakan bahawa sesungguhnya bintang disebut dengan ٱلطَّارِقُ ialah kerana ia hanya dapat dilihat pada malam hari, sedangkan pada siang hari tidak kelihatan.

Iaitu semua bintang yang menembus kegelapan malam dengan cahayanya.

Ibnu ‘Abbas ra mengatakan maksud ayat ini ialah bintang yang cahayanya terang. ‘Ikrimah pula mengatakan maksudnya ialah bintang itu bersinar terang dan membakar syaitan.

Allah Swt bersumpah untuk menegaskan bahawa manusia diciptakan bukanlah sia-sia. Sebaliknya, Dia mengadakan malaikat yang menjaga dan malaikat yang mencatat seluruh amal perbuatan mereka untuk dihisab dan diberi balasan.

Firman Allah Swt dalam ayat yang lain:

Kemudian Allah Swt mengingatkan manusia tentang permulaan penciptaan mereka sebagai dalil adanya Hari Kiamat.

Oleh itu, Allah Swt menyatakan sekiranya mereka masih tidak mempercayai terhadap Hari Kebangkitan dan Hari Pembalasan maka lihatlah asal diri mereka dan bagaimana mereka diciptakan.

Manusia diciptakan daripada air mani yang dipancarkan oleh lelaki dan bertemu dengan telur wanita, maka terjadilah anak daripada percampuran kedua-duanya dengan izin Allah Swt.

Dalam Kitab Ad-Durrul Manthur, Syabib bin Bisyr berkata daripada ‘Ikrimah, daripada Ibnu ‘Abbas ra, maksud, “Yang keluar dari di antara tulang belakang (sulbi) dan tulang dada,” ialah air yang keluar dari tulang sulbi lelaki dan tulang dada perempuan yang berwarna kuning cair. Anak tidak terbentuk kecuali daripada kedua-dua jenis air tersebut.

Allah Swt menyatakan bahawa sekiranya Dia berkuasa mencipta manusia pada kali pertama daripada air mani, pasti Dia lebih mampu menghidupkan kembali ciptaan-Nya itu.

Allah Swt berfirman dalam ayat yang lain: